Lyrics

Ja, vi elskar dette landet,
som det stig så fritt

Furet, værbitt over vatnet,
med sitt stille liv.
Heim i fjord og heim i dalar,
minne vi ber i lag.

Elskar det og kjenner sporet
etter det som var
i den djupe, stille natta
som framleis svarar.

Ja, vi elskar dette landet,
ber det fram i oss.
Gjennom kamp og gjennom kulde
stod det—og står hos oss.

Når det mørknar,
står vi saman,
slik vi alltid har.
Det som vart oss gjeve
held vi
og det blir verande.

Dette landet vart oss bore
gjennom eld og tid.
Ord vart sagt mot sterke makter,
rett vart kjempa fri.

Bønder stod med stille styrke,
havet bar sin veg
gjennom det som stod på spel
stod folket—og fann seg.

Ja, vi elskar dette landet,
ber det fram i oss.
Gjennom alt som vart oss prøvd
held det framleis fast.

Når det krevst,
står vi saman,
slik vi alltid har.
Det som vart oss gjeve
held vi
og det blir verande.

Ikkje berre det vi arva
men det vi vel å stå i.

Ikkje berre det som hende—
men det vi fører vidare.

Ja, vi elskar dette landet,
som det stig fram no.
Gjennom mørket, gjennom åra
har det vakse gro.

Og når tida
kallar på oss
står vi der vi står.
Det som vart oss gjeve
lever
medan landet går.

Ja
vi elskar dette landet.