Lyrics

Sjå på meg.
Sjå på skjermen.

Sjå på alt
eg ikkje seier.

Eg skriv namnet mitt
før eg forstår det.

Legg livet ut
i opne felt.

Ingen ettertid
å gøyme seg i –
berre no,
og alt som skjer.

Eg ser meg sjølv
i det eg deler,
men mistar noko
kvar gong eg gjer det.

Eit auge mot verda,
eit anna mot meg.

Vi er så nær –
men ikkje heilt her.

Er det liv
eller tekst eg skriv?

Grensa flyt
i kvar ein setning.

Vi strøymer hjarta,
vi deler alt
i ei tid som er
brennande og kald.

Mellom algoritmar
og ekte tårer
leitar vi etter
noko som varer.

Stemmer i støyen:
«Ser du meg no?»

Vi er så knytte saman –
og likevel åleine.

Knausgård skriv seg
heilt inn til beinet,
let kvart sekund
bli ståande att.

Hjorth ber såra
fram utan vern,
der det som er sant
ikkje slepp tak.

Fosse let stillheita
tale imellom,
der det som manglar
blir det som er.

Og ute i verda
bryt noko saman –
ei jord som pustar
tyngre enn før.

Data flyt.
Isen bryt.

Alt er nær –
men glip.

Vi strøymer hjarta,
vi deler alt
i ei tid som er
brennande og kald.

Mellom alt som flimrar
og det som slår
leitar vi etter
noko som står.

Her.
No.
Ver.

Kva står att
når straumen går?

Kva er ekte
når alt er delt?

Kanskje berre dette:

eit hjarte
som framleis
kjenner.

Vi er her no –
i dette sekundet.

Mellom skjermen
og det som er sant.

Samtida brenn,
samtida ropar,
men vi held fast
i kvarandre.

Vi strøymer lyset,
vi berer håpet,
sjølv når mørket
er det vi ser.

Her er vi.
Her er vi.

Logga av.
Eit slag.
Still.