Lyrics

Det byrja i stilla.
Men det heldt fram i mørket.

Orda vart farlege.
Papiret fekk vekt.

Vi skreiv i smug
under støvlar av jern.

Ein kviskring i natta.
Eit namn på eit ark.

Det var ikkje stort –
men det var nok.

For når alt kan takast
må noko haldast fast.

Vi skriv for det som står att.
Vi skriv for det som var.

Når alt blir teke
må noko vere her.

I mørket held vi
det ingen kan sjå.

Ordet er lite –
men slepp oss ikkje gå.

Aviser i kjellarar.
Stemmer over radio.

Ord som gjekk vidare
utan namn.

Nokon bar dei over fjell.
Nokon gøymde dei i veggar.

Nokon las dei lågt
så dei kunne leve.

Mot kosta.
Men å tie kosta meir.

Vi skriv for det som står att.
Vi skriv for det som var.

Når alt blir teke
må noko vere her.

I mørket held vi
eit namn, ei røyst.

Ordet er lite –
men held oss oppe.

Kva er eit våpen
utan lyd?

Kva er mot
utan vitne?

Kva er eit ord
når ingen høyrer?

Vi skriv for det som står att.
Vi skriv for det som var.

For det som blir sagt
kan ikkje døy.

I mørket ber vi
det vidare.

Ordet er lite –
men det står.

I det stille
vart det sagt.