Lyrics

Eit rom.
Eit lys.
Ei kjensle som ikkje held.

Eg går
men står.

Eg seier noko
men det fell før det landar.

Ord utan feste.
Tankar utan form.

Eg er her –
men ikkje samla.

Kven er eg
når alt glir?

Verda fell i bitar –
og eg fell med.

Spegel i spegel i spegel –
ingen kjerne att.

Verda fell i bitar –
og eg ser det.

Men å sjå
er ikkje det same som å vere.

Byen pustar i stål og glas.
Ansikt glir forbi som skuggar.

Ingen held.
Ingen stansar.

Eg tenker i brotne linjer,
i bilete utan språk.

Tid er ikkje rett fram –
han sprekk.

Alt eg var
er ikkje heilt borte.

Men det er heller ikkje her.

Verda fell i bitar –
og eg fell med.

Ingen start.
Ingen slutt.

Verda fell i bitar –
og eg kjenner det.

Eit “eg” som aldri
heilt blir til.

Eg.
Du.
Kven snakkar?

Eit språk som mistar seg sjølv.
Ei setning utan retning.

Alt heng saman –
men ikkje for meg.

Verda fell i bitar –
og eg slepp.

I det som ikkje held,
finn eg noko sant.

Verda fell i bitar –
og eg er her.

I brotet.
I mellomrommet.

…