Lyrics

Mørk mold.
Mann fødd.
Namn nemnt.

Tråden stram.

Eg er son av son av son.
Slekta står bak skuldra mi.
Æra er alt eg eig.
Blod krev blod.

Han gav mannen banehogg.
Det vart ikkje sagt meir.

Ravnen rår over slagmark.
Valhall ventar dei fallne.

Nornene vev ved rota av verda.
Ingen går utan dom.

Tråden bind – men korset ber.
Tråden bind – men korset ber.
Æra brenn i brystet mitt,
men nåden kviskrar meir.

Draum kom over meg i natt.
Eg såg ei bru av eld.
Sjeler gjekk i stilla –
nokon steig, og nokon fall.

Mor sa: «Ver hard.»
Presten sa: «Ver mild.»

Eg stod mellom sverd og skriftemål.

Guden kravde mot.
Krist krev bot.

Tråden bind – men korset ber.
Tråden bind – men korset ber.
Blodet ropar frå jordas djup,
men himlen lyfter her.

Verda vart skapt av kjempekropp.
Ho skal brenne ved Ragnarok.
Men etter eld kjem nytt liv fram.

Ingen kan flykte si ferd.
Men sjela kan frelsast.

Tråden bind – men korset ber!
Tråden bind – men korset ber!
Frå ætt til alter, frå sverd til song –
vi står i same verd.

Namnet står.
Steinen står.
Tråden stilnar.